„Asertywność” to w ostatnim czasie bardzo popularne słowo, jednak nie zawsze bywa dobrze rozumiane. Okazuje się, że asertywność nie tylko jest daleka od bierności, ale też mocno różni się od postawy agresywnej. Na czym zatem polega bycie asertywnym? Zapraszamy do wysłuchania wywiadu z panią Aleksandrą Gancarz – psychologiem z Ośrodka Pomocy Społecznej w Andrychowie, dostępnego na stronie internetowej Radia Andrychów.
Mogę wyrażać własne myśli i opinie, nawet jeśli różnią się one od poglądów innych ludzi.
Mogę wyrażać własne uczucia i być za nie odpowiedzialnym lub odpowiedzialną.
Mogę mówić ludziom „tak”.
Mogę powiedzieć „nie” bez poczucia winy.
Mogę powiedzieć „nie wiem”.
Mogę powiedzieć „nie rozumiem”.
Mogę zmieniać zdanie bez konieczności usprawiedliwiania się.
Mogę popełniać błędy i czuć się za nie odpowiedzialnym lub odpowiedzialną.
Mogę prosić o to, czego chcę.
Mogę szanować innych ludzi oraz być przez nich szanowanym lub szanowaną.
Mogę oczekiwać tego, by mnie wysłuchano i traktowano poważnie.
Mogę być niezależny lub niezależna.
Mogę odnieść sukces.
Mogę zdecydować się na brak asertywności.
Na podstawie: Anni Towned, Jak doskonalić asertywność.
Mówienie słowa „nie”
Mówienie słowa „nie” wymaga czasem dużej odwagi, ale jest konieczne w sytuacjach, gdy uleganie namowom może zaszkodzić Twojemu zdrowiu lub życiu. Gdy inni radzą: „Zapal”, „Łyknij sobie”, „Przyćpaj”, odpowiedz „dziękuję – NIE!”.
